ชีวิตก็เป็นเช่นนี้
อะไรที่เกิดก็ต้องดับ
อะไรที่มาก็ต้องไป
อะไรที่ได้ก็ต้องเสีย
อะไรที่รุ่งก็ต้องร่วง
อะไรที่เจอก็ต้องจาก
อะไรที่สมหวัง วันหนึ่งก็ผิดหวัง
.
ผ่านพ้น เพื่อเปิดทางให้สิ่งใหม่
ล้มลง แล้วลุกเพื่อเริ่มต้น
ผุพัง แผ้วถางให้ก่อเกิด
เลวร้าย ล่วงมาเพียงชั่วคราว
.
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้
เห็นอะไรว่ามีตัวตน
วันหนึ่ง วันหน้าก็รู้ว่าไม่มี
แม้ทุกข์ที่ต้องทน
เดี๋ยวก็ผ่านพ้นไป
แม้สุขสมในวันนี้
เดี๋ยวก็ผ่านพ้นไป
.
ธรรมชาติ สอนธรรมชาติ
ความเสียใจ สอนใจที่เสีย
อะไรที่เป็นอย่างนั้น มันเป็นอย่างนั้น
เมื่อถึงเวลา เปลี่ยนไปตามเวลา
.
สูงแล้วก็ต่ำได้
เท่าเทียมก่อนผกผัน
ด้อยกว่าไม่ช้าเด่น
พิเศษเพื่อธรรมดา
ที่ว่าแน่ รอให้แย่
ตกต่ำเดี๋ยวไต่ขึ้น
ชีวิตเป็นเช่นนี้ เรียก “ตถตา”
.
เธอไม่ต้องทำอะไร แค่เรียนรู้
เฝ้ามองดู ทำความเข้าใจ
มิมีคุณค่าใด ให้รักษา
เป็นเพียงการมา และการไป
.
เนตังมะมะ
เนโสหะมัสมิ
นะ เมโส อัตตาติ
นั่นไม่ใช่ของเรา
นั่นไม่เป็นตัวเรา
นั่นไม่ใช่ตัวตน
.
.
อนุรักษ์ ครูโอเล่
คอลัมน์ “บทภาวนา อนัตตา” ตอนที่ ๒๘
๑๒ ตุลาคม ๒๕๖๓

 

 

ติดตามคอลัมน์นี้ : www.dhammaliterary.org/คอลัมน์-บทภาวนาอนัตตา/
สนับสนุนโครงการ : www.dhammaliterary.org/คอร์สการอบรม/