เธอดูแล จนเป็นทุกข์ใช่ไหม
ความห่วงใย เป็นบ่วงร้อยรัดหรือเปล่า
เครียดเพราะเอาใจใส่อยู่หรือไม่
ตั้งใจดี เหตุใดจึงล้าเช่นนี้เล่า ?
.
เธอกำลังดูแล หรืออยากควบคุม
“เอาใจใส่” ไว้กับตัว หรือใส่ที่ไหนจนสับสน
เห็นคุณค่า หรือคาดหวังจนเคร่งเครียด
สิ่งที่เธอทำ บั่นทอนกัน หรือเสริมสร้าง
.
ความ “ตั้งใจดี” ตั้งแล้วต้องไม่ล้ม
หากหล่นลงระเนระนาด คือตั้งใจไม่ดี
เธอทุ่มเทแต่ไร้หลักก็จ่อมจม
ดูแลจนพังทลาย สุดท้ายจะเหลือสิ่งใด
.
อยากฝืนความจริง จึงทุกช์เพราะช่วยเหลือ
อ่อนล้าเพราะอยากสู้สัจธรรม
ใครเล่าหรือสิ่งใด จักฝืนไตรลักษณ์
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา …ไปตามกรรม
.
“ช่วยเหลือ” ต้องช่วยให้เหลือบ้าง
แบ่งพื้นที่ด้วยการยอมรับ
เธอมิอาจให้ถ้าไม่ปล่อยวาง
ผ่อนคลาย ให้เหลือทางแก่ความรัก
.
“ดูแล” ดั่งลงมือทำสวนไร่นา
ลงดิน บำรุงปุ๋ย ให้น้ำ …แล้วจากมา
เราไม่ต้องแบกทั้งแปลงไว้บนบ่า
ดูแลหมายถึง การเฝ้ามอง
.
“ห่วงใย” คือหวังให้หมดห่วง
ผูกรัดไว้ จะสิ้นห่วงได้อย่างไร
ใส่ใจ ต้องเหลือใจไว้กับกายมิไกลห่าง
จึงช่วยเหลือได้ ทั้งห่วงตนและห่วงใคร
.
การดูแล ควรเป็นปัญญา
มิใช่ตัณหา ให้เธอครอบครอง
ความตั้งใจดี วางใจไว้ที่อนัตตา
มิใช่ตัวตน แค่เป็นครรลอง
.
เนตังมะมะ
เนโสหะมัสมิ
นะ เมโส อัตตาติ
นั่นไม่ใช่ของเรา
นั่นไม่เป็นตัวเรา
นั่นไม่ใช่ตัวตน
.
.
อนุรักษ์ ครูโอเล่
คอลัมน์ “บทภาวนา อนัตตา” ตอนที่ ๒๖
๒๔ มิถุนายน ๒๕๖๓

 

ติดตามคอลัมน์นี้ : www.dhammaliterary.org/คอลัมน์-บทภาวนาอนัตตา/
ติดตามการอบรม : www.dhammaliterary.org/คอร์สการอบรม/