ความมืดมนของเขา ไม่ใช่ของเขา

ความผิดพลาดตรงนั้น เป็นเพียงภาวะหนึ่ง

ยิ่งเธอจ่อมจมในความมืดดำ

ยิ่งนำมาใส่ใจ

ความมืดมนนั้นจักเป็นของเธอ

.

กิเลสไม่เที่ยงแท้ ปรุงแต่งตามอกุศล

บนความเผลอไผล

มีสิ่งใดเล่าที่ยั่งยืน แม้ความดี

ความมืดมนเพียงการอับแสง

มิใช่อัตตาให้คว้าได้

.

แสงและความดีที่เธอมีก็เช่นกัน

.

เมื่อหมกมุ่นในความผิดพลาดของเขา

ใจฉันยิ่งผิดเพี้ยน

เป็นไปในโลภ โกรธ หลง

ความมืดมนนั้นจึงมาอยู่กับฉัน

.

ความผิดพลาดนั้น

มิใช่ตัวตนเขาที่ล้มเหลว

มันเกิดขึ้นกับเขาแล้ว เธอเพียงรับรู้

อย่านำมาใส่ในหัวใจ

อย่าถือว่าเป็นของของใคร

แค่ภาวะหนึ่ง มิใช่ตัวตน

.

เขาที่มืดมน ไม่ใช่ศัตรูของเธอ

โลภ โกรธ หลง ต่างหาก

อกุศลทั้งหลาย

นั่นคือความผิดพลาด

.

เนตังมะมะ

เนโสหะมัสมิ

นะ เมโส อัตตาติ

นั่นไม่ใช่ของเรา

นั่นไม่เป็นตัวเรา

นั่นไม่ใช่ตัวตน

.

.

อนุรักษ์ ครูโอเล่

คอลัมน์บทภาวนา อนัตตาตอนที่ ๒๐

๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๒

 

ติดตามอ่านบทความ : www.dhammaliterary.org/บทความและหนังสือ/

ติดตามการอบรม : www.dhammaliterary.org/คอร์สการอบรม/